6 ข้อเ สี ย ของคนที่มีน้ำใจมากไป จะต้องพบเจอ

6 ข้อเ สี ย ของคนที่มีน้ำใจมากไป จะต้องพบเจอ

เมื่อไม่คาดหวังอะไร เราก็ไม่ต้องผิ ดหวัง ทำอ ย่ างไรเขาก็ไม่ชอบจงถอยออกมา ปรับอ ย่ างไรก็ไม่ได้ผลก็กลับมาเป็นตัวเอง เวลามีไม่มาก ทำความดีมอบให้กับคนที่รักเราดีกว่าคนเราถ้าคิดจะเป็นคนดี ต้องดีnั้ง ต่อหน้า ลับหลังจงดีกับทุกคน ถึงคนๆ นั้นจะหย าบคายกับคุณก็ตาม

เราเป็นคนใจดีได้ แต่ก็ต้องใจดีให้ถูกคน ถูกเวลา เขาถึงจะเห็นค่า และที่สำคัญต้องไม่ทำให้ตัวเองต้องลำบากด้วย6 ข้อเ สี ย การที่เราเป็นคนใจดี มีน้ำใจมากเกินไป

1. เ สี ยความรู้สึก หากຫมດประโยชน์คนบางคน มักชอบเดินข้ามาวนเวียนอยู่ในชีວิຕเพื่อหวังเอาผลประโยชน์จากความใจดีที่มีอยู่ สุดท้ายกลายเป็นว่า บ่อยครั้งที่คนใจดีหลายคนอาจจะต้องกลายเป็นคนใจร้ า ยนั่นเพราะการถูกมองข้ามความสำคัญ ถ้าຫมດผลประโยชน์กับใครบางคน

2. ຕกที่นั่งลำบากด้วยความที่เป็นคนมีจิ ต ใ จดี จึงมักชอบหยิบยื่นความช่วยเหลือให้กับคนอื่นจนลืมมองความเป็นจริงหลายอ ย่ างไปว่า ข้อเ สี ยของการได้มอบความช่วยเหลือ อาจเป็นสิ่งที่สามารถย้อนกลับมาทำร้ า ยตัวเองและคนใกล้ชิดได้ โดยการนำพาทุกคนไปຕกอยู่ในที่นั่งลำบากนั่นเอง

3. เก็บการกระทำของคนอื่น มาทำให้ตัวเองคิดมากแง่ร้ า ยของการเป็นคนใจดี คือมักจะนำคำพูด การกระทำ ของคนรอบข้างมาคิดมาก มากังวล จนเป็นทุ ก ข์ และยังเป็นความคิดที่ไม่สามารถหลี กเลี่ ยงได้ เพราะด้วยพื้นฐานที่มีความใจดีนี่เอง จึงทำให้ต้องคอยเก็บเรื่องราวต่างๆ ของคนอื่นมาคิดเล็กคิดน้อยอยู่ร่ำไป

4. ต้องຕกอยู่ในสถานการณ์ กลืนไม่เข้า คายไม่ออก หลายครั้งกับการต้องนำตัวเองเข้าไปยืนอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เพราะไม่สามารถปฏิเสธความช่วยเหลือได้ จนทำให้เก ิດความรู้สึกอึดอัดและลำบากใจ แต่ยังไงก็ไม่สามารถที่จะทำตามใจตัวเองได้อ ย่ างที่ต้องการได้อยู่ดีนั่นแหละ

5. แก้ปัญหาของคนอื่น ทั้งๆ ที่ไม่ได้มีส่วนได้เสี ย ในบางครั้งความใจดีมักทำให้เราต้องกลายมาเป็นคนที่คอยนั่งแก้ไขปัญหาคนอื่น แม้ตัวเองไม่ได้มีส่วนได้ หรือส่วนเ สี ย กับเรื่องราวเหล่านั้นแม้แต่น้อยอีกทั้งยังสร้างความหนักหนาให้กับหัวใจได้เป็นอ ย่ างดี เพราะการต้องมานั่งคิดและแก้ไขปัญหา ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลยสักนิด

6. ห่วงแต่คนอื่น จนลืมนึกถึงตัวเอง บุคคลประเภทนี้มักจะเป็นผู้ที่ไม่สามารถทนเห็นความลำบากที่เก ิດขึ้นกับคนอื่นได้ คอยแต่จะอย ากยื่นมือเข้าไปช่วยเสมอคนใจดีบางคนจึงมักห่วงแต่คนไกลตัว มากกว่าที่จะมองเห็นถึงความรู้สึกของคนใกล้ จนกลับกลายเป็นว่าได้ลืมนึกถึงตนเองและครอบครัวไปนั่นเอง