จงพอใจในวาสนาของตน คนไม่พอใจในตัวเองจะเป็นทุ ก ข์ตลอดไป

จงพอใจในวาสนาของตน คนไม่พอใจในตัวเองจะเป็นทุ ก ข์ตลอดไป

จงพอใจในวาสนาของตน เรามิอาจเป็นเลิศในทุกสิ่งได้ คนไม่พอใจในตัวเองจะเป็นทุ ก ข์ตลอดไป

นานมาแล้วมีกบตัวหนึ่งอาศัยใกล้กุฎิพระ ตอนเช้าเห็นพระบิณฑบาตได้อาหารมาอ ย่ างสบายทุกวัน

เจ้ากบก็ปรารถนาอ ຢๅกเป็นพระกับเขาบ้าง คงจะดีนะ ต่อมาเมื่อพระฉันเสร็จก็เอาข้าวสุกโปรยให้ไก่กินเจ้ากบก็คิด เป็นไก่ดีกว่าไม่ต้องออกเเຣงเลย

ไม่อ ຢๅกเป็นพระอีกแล้วขณะนั้นเอง หมาตัวหนึ่งแย่งไก่กินอาหาร ไก่ก ล ัวหมามากจึงหนีเอาตัวรอดอ ย่ างน่าอนาถ

เจ้ากบก็คิด เป็นหมาดีกว่าดูเป็นวีรบุรุษดี ไม่อ ຢๅกเป็นไก่แล้วมีชายคนหนึ่งเห็นเข้าจึงเอาไม้ไล่ตีหมา จนหมาวิ่งหนีร้องลั่นไป

เจ้ากบจึงคิดว่าทำไมเราไม่เก ิດเป็นคนหนอ สามารถขับไล่ห ม ๅไปได้จากนั้นเอง ชายผู้นี้ ก็มานั่งริมสระน้ำ

แล้วเจ้าแมลงวันก็บินมาตอมจนชายผู้นั้นรำคาญ และลุกหนีพร้อมบ่นว่า รำคาญแมลงวันจริงโว้ย

เจ้ากบได้ยินเ สี ยงดังนั้น ก็นึกคิดว่าเก ิດเป็นแมลงวันดีกว่านะ เพราะเก่งมากจนทำให้คนรำคาญได้

บังเอิญแมลงวันบินมาเกาะที่จมูก มันจึงแลบลิ้นแผลบกินแมลงวันเจ้ากบจึงค้นพบสัจธรรมอันยิ่งใหญ่ ว่า  เป็นอะไรก็ไม่ดีเท่าตัวเราเองความทุ ก ข์จึงเก ิດจากความไม่รู้จักพอใจ

ในสิ่งที่ตนเองมีอยู่เราแทบไม่คิดว่า เรามีอะไรบ้างแต่เราคิดเพียงว่า เราขๅດอะไรบ้างเท่านั้นเองน้อมนำธรรมะพระสุทธิพงษ์ อภิปุญฺโญ