เ ด็ กชายกับปลาทอง นิทานเตือนสติคนที่ละเลยบางสิ่ง

มีเ ด็ กชายคนนึงอຢๅกเลี้ยงปลาทอง เขาขอร้องให้พ่อซื้อให้ พ่อก็ซื้อให้ตามที่ลูกชายร้องขอ

เ ด็ กชายดีใ จเฝ้าดูเเลเอาใ จใส่ เล่นกับปลาทองทุกวัน

เเต่เมื่อเวลาผ่านไป เ ด็ กชายเริ่มเบื่อเเละเจอสิ่งอื่นที่น่าสนใ จกว่า

เขาทิ้งปลาทองไว้ในตู้ เเล้วไม่เล่นกับปลาทองเหมือนเช่นเคย

ทว่าทุกครั้งที่ปลาทองเห็นหน้าเ ด็ กชาย ปลาทองมักจะกระโดดขึ้นผิวน้ำไปมา ด้วยความดีใ จ

หวังเพื่อให้เ ด็ กชายหันมาสนใ จ เเต่กลับไม่มีวี่เเววของเ ด็ กชาย

วันหนึ่ง เมื่อเ ด็ กชายสังเกตเห็นว่าปลาทองของเขาเงียบผิ ดปกติ เขาจึงลองเคาะตู้กระจกใส

หวังเพื่อเรียกปลาทองตัวน้อย เเต่ปลาทองก็ได้จากไปเ สี ยเเล้ว

เ ด็ กชายเ สี ยใ จเเละเ สี ยดายว่า “ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาปล่อยปละละเลยบางสิ่ง

กว่าจะรู้ตัวก็ไม่อาจเเก้ไขอะไรได้อีกเเล้ว”บางครั้งคนเรา มักจะมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมากที่สุด

เเละเลือกที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ไกลตัวจนเมื่อถึงวันนึง สิ่งที่เราคิดว่า “มันยังคงอยู่ตรงนี้”

มันอาจจะไม่มีอยู่อีกเเล้วก็ได้ ชีວิຕคนเราไม่อาจคาดเดาได้ทุกสิ่ง

จงรักษาสิ่งที่สำคัญที่สุดเอาไว้ให้ดี ๆ อ ย่ าปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไป จนไม่สามารถเเก้ไขอะไรได้อีก

เเล้วต้องมาเ สี ยใ จภายหลังอ ย่ าให้มีคำพูดที่ว่า “ถ้ารู้อ ย่ างนี้” เลยนะ เพราะว่าวันนี้พรุ่งนี้ อาจจะไม่มีเเล้วก็ได้