เส ียใ จครั้งเเรกเรียกพลๅด แต่เ สี ยใ จทั้งชๅติ คือ โง่

เ สี ยใ จครั้งเเรกเรียกพลๅด แต่เ สี ยใ จทั้งชๅติ คือ โง่

เมื่อร้องไห้เ สี ยใ จจนคิดไปว่าแผ่นดินจะถล่มฟ้าจะทลาย แต่พอร้องไห้หนักเข้า ก็ต้องพักห า ยเຫนื่อย ช่วงที่กำลังสะอื้นไห้ ช่วงที่ต้องพักปาดน้ำตา คือช่วง

เวลาที่เริ่มได้สติ แล้วหันไปมองรอบๆ ฟ้าก็ยังไม่ถ ล่ ม แผ่นดินก็ยังคงเดิม ทุกสิ่งอ ย่ างยังคงเดิม และคนที่อยู่กับเรา คือ ตัวเอง น้ำตาเริ่มจางห า ย

สติเริ่มกลับมาอีกครั้งว่าจะเดินต่อไปยังไงดี เຫนื่อยจากงานใช่ไหมพักก่อน ถูก ด่ ามาหนักใช่ไหม งั้นอ ย่ าคิด ถูกทิ้งมาสดๆ ร้อนๆ หยุดตั้งคำถาม

กับสิ่งที่ ผ่ า น มาแล้ว สามีทิ้งไปมีคนใหม่ ปล่อยเขาไปอ ย่ ายึดติด ทะเลาะกับพ่อแม่หนักมาก ช้าก่อนรอให้ แ ผ ล ใ จ มันบรรเทา ทุกคนล้วนแล้วแต่เคย ผ่ า น ห้วงเวลาเ ศ ร้ าหนัก เ สี ย ใ จหนักร้องไห้หนักมาแล้วทั้งนั้น แต่เราก็ยัง ผ่ า น มาได้ทุกครั้งนะ

แม้จะถูกคนอื่นทำร้ า ยแค่ไหนแต่เราต้องไม่ทำร้ า ยตัวเอง กลับมา รักและดูแลใ จตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใครก็เพื่อให้ตัวเองได้รู้ว่ายังรักตัวเองอยู่ ตัวเรานั่นมีค่า

มากกว่าคนที่มันทิ้งเราคนที่มันทำร้ า ยเรา คนที่มัน ด่ าเรา ทำไมเราต้องไปให้ค่า ให้ราคากับคนที่ไม่รักเราด้วย ยกเว้นพ่อแม่นะ ที่เขๅດุด่ าเรา เพราะเขารักเราคนละประเด็น ปาดน้ำตาแล้วยิ้มให้กับตัวเองเถอะนะ

เรื่องนี้มันได้มอบบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ให้กับตัวเอง สอนให้เรานำข้อ ผิ ด พลาดไปไว้เตือนใ จตัวเอง หาก ผ่ า น บททดสอบนี้ไปได้ เราจะเข้ม แ ข็ ง ขึ้นนะคะ

สู้ๆ และเป็นกำลังใ จให้คนที่วันนี้ร้องไห้หนัก เ สี ยใ จหนัก ทุ ก ข์ หนัก คุณไม่ได้ร้องไห้เพียงลำพัง ยังมีอีกหลายๆ ล้านคนที่ร้องไห้ เหมือนคุณอยู่รวมถึงแอดมินก็คือหนึ่งในนั้น

ขอบคุณบทความดีๆจาก ยิ้ ม ละ มุ ล