พ่อเเม่อยู่พร้อมหน้า รักษามันไว้ให้ดี อ่ านเเล้วน้ำตาไหล

บ่ายวันหนึ่ง ตอนนั้นผมเดินอยู่บนฟุตบาท เ สี ยงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เ สี ยงปลายสายเป็นเ สี ยงของเ ด็ กผู้หญิง เ สี ยงของเธอดังเเผ่วเบามาก

“พ่อคะ พ่อรีบกลับบ้านนะคะ หนูคิดถึงพ่อมากคะ”

เเวบเเรกของความรู้สึก ผมรู้ว่าเป็นการโทรผิ ด เพราะผมจำเ สี ยงลูกสาวของผมได้ดี เเละช่วงต้นปีเป็นต้นมา ผมมักได้รับโทรศัพท์อ ย่ างนี้อยู่หลายครั้ง ด้วยความเอือมระอา ผมจึงพูดออก

ไปอ ย่ างไม่เกรงใ จว่า

“หนูโทรมาผิ ดที่นะ” เเล้วก็กดตั ดสายไป

ไม่กี่วันต่อมา โทรศัพท์เบอร์นี้ก็โทรมาอีก ผมรู้สึกหงุดหงิดเป็นอ ย่ างมาก บางครั้งผมก็มีด่ากลับไปบ้าง รำคาญมากๆผมก็กดตั ดสายเเละปิดเครื่องไปเลย

วันนั้น เบอร์โทรนี้ก็โทรเข้ามาอีกครั้ง ผมตั ดสินใ จที่จะไม่รับ จึงปล่อยให้เ สี ยงเรียกเข้าดังจนตั ดสายไปเอง เเต่ดูเหมือนฝั่งโน้นจะไม่ละความพยายาม เ สี ยงจากโทรศัพท์จึงดังขึ้นติดต่อ

กันไม่ขๅด ผมทนไม่ไหวก็เลยกดรับ ปรากฏว่าเป็นเ สี ยงของเ ด็ กผู้หญิงคนนั้นเหมือนเดิม เ สี ยงของเธอเเผ่วเบามากกว่าทุกครั้ง

“พ่อคะ กลับบ้านเราเถอะคะ หนูคิดถึงพ่อมากนะคะ เเม่บอกว่าเบอร์นี้เป็นเบอร์ของพ่อ หนูไม่ได้โทรผิ ด พ่อคะ หนูท ร ม า นเหลือเกิน เเม่บอกหนูว่าพ่องานยุ่งมาก เเม่ก็เลยดูเเลหนูเพียง

ลำพังจนซูบผอม พ่อคะ หนูรู้ว่าพ่อก็ลำบๅก หากพ่อมาไม่ได้ พ่อจูบลาหนูทางโทรศัพท์ได้ไหมคะ? ”

เ สี ยงของเ ด็ กน้อยร้องขอให้ผมจูบลาเธอด้วยน้ำเ สี ยงอันบริสุทธิ์ ผมก็เลยทำเ สี ยงจูบที่โทรศัพท์ไป2-3ครั้ง ก็ได้ยินเ สี ยงปลายสายเเว่วมาเเบบขๅดๆห า ยๆ

“ขอบคุ ณคะพ่อหนูดีใ จจังเลย หนูโช คดีมากที่ได้เ กิ ดมาเป็นลูกของพะพ่อคะ”

ในขณะที่ผมรู้สึกต กใ จกับสิ่งที่ได้ยิน ปลายสายก็มีเ สี ยงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

“ต้องขอประทานโท ษคุ ณด้วยนะคะ ช่วงที่ผ่านมาพวกเราสร้างความลำบๅกใ จให้คุ ณอยู่เรื่อยๆ ดิฉันต้องขอโท ษอีกครั้งคะ

ดิฉันคิดว่าหลังจากจัดการเรื่องของลูกสาวเสร็จถึงจะโทรมาขอโท ษคุ ณ

ลูกสาวของดิฉันเ กิ ดมาอาภัพเหลือเกิน เธอเป็นโ ร คมะเร็งกระดูกตั้งเเต่เ กิ ด สามีของดิฉันก็มาถูกรถชนเ สี ยชี วิตเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ลูกสาวทำเคมีบำบัด

ดิฉันเห็นลูกเ จ็ บป ว ดเเละทุ ก ข์ท ร ม า นมาก จึงไม่กล้าบอกความจริงว่าพ่อของเเกได้เ สี ยชี วิตไปเเล้ว ก ล ัวว่าเเกจะเ สี ยใ จไปมากกว่านี้ ทุกครั้งที่เธอเ จ็ บป ว ดจนยากที่

จะทนไหว เธอมักจะเพ้อถึงคุ ณพ่อเสมอ เพราะสามีของดิฉันมักจะพูดปลอบใ จเเละให้กำลังใ จเเกให้สู้กับโ ร คร้ า ย ดิฉันเห็นลูกเป็นอ ย่ างนี้ก็ได้เเต่สงส า ร วันนั้น

ดิฉันก็เลยกดโทรศัพท์โทรสุ่มเอา” “ตอนนี้ลูกสาวของคุ ณเป็นยังไงบ้าง?” ผมตั ดบทถาม เพราะรู้สึกเป็นห่วงเเละเวทนาเ ด็ กน้อยคนนี้เ สี ยจริง

“เเกเพิ่งสิ้ นใ จไปเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาคะ ตอนที่คุ ณจูบลาเธอทางโทรศัพท์ เธอยิ้มด้วยความดีใ จ ก่อนที่เธอจะสิ้ นใ จ

เธอกอดโทรศัพท์ไว้เเน่น เเล้วก็พูดว่า คุ ณพ่อ จากนั้นก็สิ้ นใ จคะ ”

วันนี้ของคุ ณที่มีพ่อเเม่อยู่พร้อมหน้า รักษามันไว้ให้ดี จะได้ไม่มานั่งเ สี ยใ จภายหลัง ขอบคุ ณ นุสนธิ์บุคส์