นิทาน ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ ข้อคิดเตือนสติได้ดีมาก

กาลครั้งหนึ่งนานมาเเล้ว กลางผืนป่าอันเเสนร่มรื่นอุดมสมบูรณ์ มีต้นโอ๊กใหญ่ยืนเเ ผ่กิ่งใบอย่ างสง่างาม จนสั ตว์ป่าที่ผ่านไปมาได้อาศัยพักพิงอีกทั้งสั ตว์

เหล่านั้นก็ชื่นชมในความเเข็งเเกร่งของมันด้วยเหตุนี้จึงทำให้ต้นโอ๊กรู้สึกภาคภูมิใ จนานวันเข้า จากการภูมิใ จก็เเปรเปลี่ยนเป็นความลำพ อ ง ตน

คิดว่าตัวเองมีอำน าจถึงขั้นเป็นที่พึ่งพาเเก่คนอื่นได้

“สวัสดีเจ้าต้นอ้อน้อย เจ้านี่ช่างตัวเล็กบอบบางเหลือเกินนะ สบายดีหรือไม่ล่ะ”

“สวัสดีคุ ณต้นโอ๊กสูงใหญ่ ฉันสบายดีเเละสุขใ จมาก ถึงจะตัวเล็กบอบบางเเต่ก็ไม่เป็นอะไร”

ต้นอ้อกล่าวตอบต้นโอ๊กด้วยน้ำเสี ยงสดใสเเละถ่อมตน

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ อย่ างนั้นหรือ ทั้งร ากอันเเสนสั้นกับลำต้นที่เปราะบางจนปลิวไปมาเเม้ลมพัดเบา ๆ เจ้าจะมีความสุขได้อย่ างไร”

ต้นโอ๊กกล่าวด้วยความสงสั ย พล างขำขันไปด้วย พร้อมหันมาพูดต่อ

“ลองยืดรากลงดิน เเล้วยืดลำต้นให้สูงเท่าฟ้าเเบบเราดูสิ ต่อให้มีอันตรายมาถึงตัวเเค่ไหนก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอก ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

ต้นอ้อได้เเต่รับฟังเงียบ ๆ ไม่โต้ตอบอะไรสักนิดอยู่มาวันหนึ่ง พายุลูกใหญ่ได้เคลื่อนผ่านป่าเเห่งนี้ทั้งลมเเละสายฝนพัดกระหน่ำอย่ างรุนเเ ร ง

เเบบไม่เคยเกิ ดขึ้นมาก่อน ทำเอาสิ่งมีชี วิตในป่าต่างหนี ห ล บ ภั ยด้วยความหว าดกลั ว

เหลือเเค่ต้นโอ๊กใหญ่ที่เชื่ อมั่นว่าพ ายุจะทำอะไรตนไม่ได้“ลมพัดเเค่นี้ทำอะไรเราไม่ได้หรอก ต้นเราใหญ่โตเเข็งเเกร่งขนาดนี้ ไม่มีทางล้ มลงเเน่นอน”

ด้านต้นอ้อผู้บอบบางไม่นึกหวั่นอะไรมากเพราะตัวมันเองก็ลู่ไปตามลมได้ตลอดเวลา ไม่คิดขั ดขื นอะไรลมเเ ร งเเค่ไหนก็ทำอันตร ายต้นอ้อไม่ได้ต้นโอ๊ก

ใหญ่เห็นต้นอ้อเอนไปเอนมาเเบบนั้นเลยหัวเราะใส่พร้อมพูดถ าก ถ าง

“โ ธ่ เจ้าต้นอ้อกระจิริดเอ๋ย ยอมเเ พ้เสี ยเถิ ด ลมเเ ร งขนาดนี้เจ้าคงไม่รอดหรอก มั วเเต่เอนไปเอนมาเสี ยเวลาเปล่า”

พูดไม่ทันข าดคำ ต้นโอ๊กใหญ่ก็ล้ มลง รากที่ฝังอยู่ใต้ดินลึกก็โผล่มาให้เห็นด้วย ส่วนต้นอ้อก็ยังป ลิ วไหวไปตามลม

จนกระทั่งพายุพัดผ่านไปอีก 2-3 วันต่อมา ชาวบ้านผ่านมาเห็นต้นโอ๊กที่ล้มลงจึงเอาเลื่อยมาตั ดไม้

เพื่อเก็บไว้ใช้สอยเเละสร้างบ้านเรือนทิ้งไว้เพียงพื้นที่ว่างเปล่าอันเคยมีต้นโอ๊กตั้งอยู่

ส่วนต้นอ้อผู้อ่อนโยนเเละโอนอ่อนไปตามลม ก็ยังคงยืนต้นอย่ างสำร าญไปอีกนานเเสนนาน

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนที่รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน เเละยอมโอนอ่อนผ่อนตามสถานการณ์ ย่อมผ่านพ้ นเรื่องต่าง ๆ ไปได้ด้วยดี

กลับกันคนที่เเข็งกระด้างไม่ยอมปรับตัว มักจะต้องเเ พ้ภั ยจนไปไม่รอดเอง