ต้องอยู่คนเดียวให้ไหว เเม้จะไม่มีกำลังใ จจากใคร อ ่ๅนเพิ่มกำลังใ จ

หลักของการใช้ชีวิต ในชีวิต ของคนเรา ที่มีความสุขได้ อันดับเเรกเราต้องสร้างพื้นฐาน

ของการมีสุขภาพที่ดีไว้ก่อน อาจเรียกได้ว่าเมื่อสุขภาพร่างกาย

ของเรานั้นเเ ข็ งเเร งอารมณ์ย่อมสดใส ทำให้เรามองโลกในเเง่ดี

การที่สุขภาพเเ ข็ งเเร งจะทำให้เรามีพละกำลังทำอะไร ก็ได้หลายอย่ างในสิ่งที่เราอ ย า กทำ

เราต้องรู้จักที่จะรักตัวเองเเละอยู่คนเดียวให้มีความสุข เพราะหากวันใดวันหนึ่งที่คนข้างๆ

ไม่ได้ใส่ใ จคุ ณเหมือนเดิมหรือไม่ได้อ ย า กที่จะเดินร่วมทาง กับคุ ณอีกต่อไป คุ ณจะได้ไม่ต้อง เ สี ยใ จ

เพราะต่างฝ่ายต่างเลือกทางเดิน เป็นของตัวเองกันทั้งนั้น ชีวิต ของคนเราไม่เหมือนกัน

ไม่มีใครที่จะสา ม า ร ถ เดินเคียงข้างคุ ณไปสุดปลายทาง อย่ าให้คนๆ นึงกลายเป็นทั้งห มด ของชีวิต คุ ณ

ความซาบซึ้งที่มี มันทดเเทนความผูกพันไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเป็นคนเเปลกหน้า

คนเราทุกคนต้องเรียนรู้ที่จะยิ้ม เเม้ว่าในใ จของเราจะเ จ็ บเเค่ไหนก็ตาม

มนุษย์ทุกคนล้วนมีความเห็นเเก่ตัว อยู่กับตัวเอง อย่ าไปคาดหวัง

ว่าใครเขาจะดีกับตัวคุ ณไปจนตลอด ตัวคุ ณเองควรที่จะต้องฝึกยิ้มบ่อยๆ

เเละทิ้งสิ่งที่ทำให้คุ ณไม่มีความสุข การอยู่ร่วมกันกับผู้อื่นในสังคมนั้น

เราอาจจะมีบ้างที่ต้องกระทบกระทั่ง กับผู้อื่นอยู่บ้าง นับว่าเป็นเรื่องปกติ

เเต่เราจะต้องรู้จั ก ดูใ จตัวเองเพื่อไม่ให้การกระทบกระทั่งกัน นั้นนำมาพร้อมความโ ก ร ธเ ก ลี ย ดกัน

ใครอื่นอาจจะไม่พอใ จเรา โ ก ร ธ เ ก ลี ย ดเราได้ เเต่เราจงระงับ เเละสติเตือนใ จตัวเองเสมอว่าอย่ าโ ก ร ธหรือด่ า ว่าใครก็พอ

อย่ าเลือกคบคนเพียงเพราะหน้าตา คนหน้าตาดีไม่ใช่ว่าจ ิต ใ จจะดี ไม่ใช่ว่า

จะนิสัยดีเหมือนรูปร่างหน้าตา คนสมัยนี้ชอบมองกันเเค่ภายนอก เราต้องรู้จักมอง

ให้ลึกถึงจ ิต ใ จที่เเท้จริงว่าจริงๆ เเล้วเขาเป็นคนอย่ างไร ไม่มีอะไรเหมือนเดิม จงเข้าใ จธรรมชาติของมนุษย์

เเละโลกของเราว่า ทุกสิ่งทุกอย่ างล้วน เปลี่ยนไปในทุกเวลา ทุกนาที ตามกาลเวลา

อย่ าเ อ าวิธีการเก่าๆ มาเเก้ไขปัญหาใหม่ๆ เเน่นอนคนสองคนรักกันอาจจะไม่ได้

อยู่ด้วยกันตลอดเวลา อย่ า เ อ า เเต่ร้องไห้ อย่ าเ อ า เเต่เรียกร้อง

ชีวิต ของคนเราจะต้องเดินต่อไปข้างหน้าด้วยตัวของเราเอง กำเเน่นมากเท่าใดก็สูญเ สี ย มาก

ลองให้คุ ณนั้นคิดดูนะว่ายิ่งคุ ณกำเเน่นเม็ดทราย ก็จะร่วงออกจากมือมาก เช่นเดียวกับคนที่เรากำเเน่นเท่าไหร่

นั้นเขาก็จะพ ย า ย า มที่จะออกจากเราไปเพราะความอึดใ จ จงถนอมน้ำใ จต่อกันไว้จะดีกว่า

เมื่อใดที่คุ ณรู้สึกสิ้ นหวังอ ย า ก ร้องไห้ ก็ร้องออกมา เเต่เมื่อร้องจนพอใ จเเล้ว

ก็ต้องลุกขึ้นเดินขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ในวันข้างหน้าอย่ าท้อ ยุคนี้ต้องสตรองให้ถึงที่สุด มาสู้ไปพร้อมๆ กันนะ

สุดท้ายนี้คนที่เป็นห่วงเรามากที่สุดไม่ว่าเรานั้นจะทุ ก ข์จะสุข เราผู้นี้จะอยู่ข้างคุ ณเสมอ

ก็คงไม่ใช่ใครเลย นั้นก็คือพ่อเเม่ของเรานั้นเอง พ่อเเละเเม่คือคนที่หวังดีต่อคุ ณมากที่สุด

อย่ านึกถึงท่านทั้งสองเฉพาะตอนที่ไม่มีเงิน ในสายตาของพ่อเเม่ ตัวคุ ณเป็น เ ด็ ก

อยู่ตลอดเวลา หากจะทำอะไรลงไปนั้น ให้ย้อนนึกถึงพวกท่านให้ดีเ สี ย ก่อนที่จะลงมือทำลงไป

เพราะคนที่จะ เ สี ย ใ จมากที่สุดนั้น ก็ต้องเป็นท่านทั้งสองอย่ างเเน่นอน